مفاهیم PMID و DOI در مقاله

(Digital Object Identifier (DOI یا شناسه دیجیتال و یا اثر انگشت هر مقاله است است که توسط موسسه DOI.org برای هر مقاله و محتوای الکترونیکی تولید شده و همانند بارکد برای شناسایی محتواهای علمی به کار می‌رود.
این سیستم یک استاندارد بین‌المللی است که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد‌سازی ISO جهت شناسایی اسناد الکترونیکی مورد شناسایی و تأیید قرار گرفته است. امروزه تمامی ناشرین معتبربین‌المللی ازاین شناسه استفاده می‌کنند و شایسته است که نشریات ایرانی نیزبرای استاندارد‌سازی از این شناسه استفاده نمایند.

برخی مزایای شناسه دیجیتال به این شرح است:
– داشتن شناسه دایمی در همه مقالات
– جذب ترافیک بیشتر و موثرتر به مقالات
– تبدیل منابع به ابرلینک یا Hyperlink
– جذب CITEDBY در منابع
– جلوگیری از خطاهای انسانی یا ماشینی در نگارش منبع یا Reference
– شمارش واقعی تعداد ارجاعات به مقالات
– محاسبه واقعی Impact Factor برای مجلات
– ارتقا شاخص واقعی علم‌سنجی (scientometrics) دانشگاه‌ها

شناسه DOI توسط نمایندگان موسسه DOI در سراسر جهان توزیع می‌شود. این موسسه از طریق نمایندگان اصلی اجرای این طرح را مدیریت می‌کند. هیچ شناسه DOI به صورت مستقیم توسط موسسه DOI نمی شود.
– سیناوب نماینده رسمی mEDRA در ایران است و DOI و شناسه اختصاصی را از طریق این موسسه در اختیار موسسات، دانشگاه‌ها و انجمن‌های علمی قرار می‌دهد.
– هیچ تفاوتی بین DOI موسسه mEDRA و Crossref وجود ندارد و هر دو موسسه از نمایندگان اصلی DOI هستند.
– برای اطمینان از اینکه شماره DOI شما درست است، آن را از سایت اصلی DOI.org استعلام کنید. https://dx.doi.org
– اگر شناسه دیجیتال به سایت مقاله ارجاع شد، DOI صحیح است. اگر نه شناسه DOI اعتبار ندارد.
– شناسه های DOI که توسط هر نماینده صادر شده است در سایت خود موسسه قابل جستجو است و از سایت اصلی DOI.ORG نیز قابل جستجو است.

PMID شماره منحصر به فرد هر مقاله در پایگاه PubMed می باشد که در لینک مقاله وجود دارد. PubMed سرویس انجمن ملی سلامت آمریکاست که اطلاعات بیش از ۲۲ میلیون مقاله در حوزه های مختلف بیوتکنولوژی را فهرست کرده است.


افزودن نظر: